Bijdragen met tag ‘mantelzorg’

Aanpak gevolgen bezuinigingen langdurige zorg thuis (AWBZ).

maandag, augustus 16th, 2010

Onderstaande visie van het Expertisecentrum Mantelzorg komt heel sterk overeen met wat ik al maanden op vele plaatsen probeer over te brengen. O.a. via deeljezorg.nl in de groep Mantelzorg en in deze rubriek “Van crisis naar kans”.

“”Cultuurverandering nodig om gevolgen beperking AWBZ op te vangen!
Reactie van het Expertisecentrum Mantelzorg op evaluatie pakketmaatregel AWBZ. (9 augustus 2010)

Demissionair Minister Klink van VWS gaf aan dat het beoogde resultaat van de pakketmaatregel AWBZ, het beperken van de aanspraak op de functie begeleiding, is bereikt (Voortgangsrapportage pakketmaatregel AWBZ) . Vanuit het perspectief van bezuinigingen een goed resultaat. Maar het Expertisecentrum Mantelzorg pleit ervoor om de gevolgen van de beperking van de pakketmaatregel breder te bekijken. Het is namelijk te verwachten dat neveneffecten van deze maatregel pas in een later stadium en elders in het zorgstelsel zichtbaar worden. Vooral mantelzorgers zullen extra belast worden. Om negatieve effecten van deze extra belasting voor mantelzorgers te voorkomen is een cultuurverandering nodig.

Geen besparing op lange termijn.
Een groot deel van de niet geïndiceerde zorg wordt nu overgenomen door mantelzorgers. Uit de onlangs verschenen Cliëntenmonitor langdurige zorg blijkt dat mantelzorgers verwachten deze extra inspanning maar korte tijd vol te kunnen houden. Als blijkt dat cliënten door uitval van de mantelzorger eerder opgenomen worden in een zorginstelling of mantelzorgers hun werk opgeven zal de besparing op lange termijn tegenvallen.

Verschuiving zorgvraag.
Cliënten die geen of te weinig beroep kunnen doen op hun eigen netwerk komen met hun zorgvraag terecht bij de Wmo of Zvw (Zorgverzekeringswet). Gemeenten hebben hierdoor impliciet de taak gekregen om de gevolgen van de pakketmaatregel via de Wmo op te vangen. Vanuit de Wmo hebben gemeenten de verantwoordelijkheid om te zorgen voor cliënt- en mantelzorgondersteuning. Gemeenten, zorgverzekeraars en aanbieders zullen gezamenlijk antwoorden moeten vinden op de zorgvragen van deze groep.

Extra aandacht mantelzorg nodig.
In de AWBZ is een (relatief) kleine inperking van de kosten gevonden, een groot deel van de verschoven zorg komt hierdoor echter bij mantelzorgers terecht. Eens te meer wordt dus duidelijk dat mantelzorg in de toekomst nog meer dan nu de basis van de zorg zal zijn. Om negatieve gevolgen van deze extra belasting op mantelzorgers te voorkomen is een cultuurverandering nodig.

Mantelzorgers moeten een duidelijkere positie krijgen. binnen het zorgproces, er is een krachtige en proactieve samenwerking nodig tussen formele en informele zorgverleners en mantelzorgers hebben ondersteuning nodig om hun taken goed en langdurig uit te kunnen voeren. Daar ligt dan ook de uitdaging om een cultuurverandering te realiseren.

Het Expertisecentrum Mantelzorg pleit voor drie speerpunten daarin:

Rol van mantelzorg(ers) binnen ketenzorg.
Ketenzorg is de opeenvolging van verschillende soorten zorg die diverse zorgaanbieders aanbieden aan de patiënt/cliënt, waarbij die zorgaanbieders gezamenlijk zorgen voor een vloeiend verloop. In situaties van ketenzorg is de mantelzorger vaak de meest constante factor in de zorgverlening. Binnen diverse ketens van zorg (bijvoorbeeld rond dementie) is samenwerking met en ondersteuning van mantelzorgers een vast issue. De ketenzorg is bij uitstek geschikt om een optimaal samenspel tussen formele en informele zorgers te ontwikkelen. Uit onderzoek naar mantelzorg(ondersteuning) binnen ketenzorg komt bijvoorbeeld als aanbeveling naar voren dat bij de uitwerking van een zorgketen niet alleen de hulp, zorg en ondersteuning die de cliënt nodig heeft in kaart wordt gebracht, maar ook de hulp, zorg en ondersteuning die nodig is voor familieleden in hun rol als mantelzorger.

Samenspel formele en informele zorg.
Er is een krachtige proactieve samenwerking nodig tussen beroepskrachten, vrijwilligers en mantelzorgers. Dat vraagt een omslag in het denken van alle partijen. Professionals moeten meer gericht raken op het vergroten van de hulpbronnen van de cliënt en op de dialoog. Cliënten moeten hun verwachtingspatroon bijstellen en burgers moeten kunnen worden aangesproken als bron van informele zorg. Zorgorganisaties moeten ruimte scheppen voor dit samenspel tussen beroepskrachten, vrijwilligers en mantelzorgers. Het Expertisecentrum Mantelzorg heeft een groot aantal instrumenten die daarbij kunnen ondersteunen gebundeld in het Impulspakket samenspel.

Respijtzorg (vervangende zorg) voor mantelzorgers.
Respijtzorg één van de vormen van ondersteuning die cruciaal is voor mantelzorgers om de zorg vol te kunnen houden. Bij respijtzorg wordt de totale zorg tijdelijk van de mantelzorger overgenomen, bijvoorbeeld in de vorm van dagopvang, thuisopvang of logeeropname. Mantelzorgers zijn nog weinig bekend met de mogelijkheden van respijtzorg en het belang ervan. Als ze wel op de hoogte zijn, ontbreekt vaak een passend aanbod. Binnen de Wmo hebben gemeenten een belangrijke rol om het gebruik en de beschikbaarheid van respijtzorg te bevorderen. Inspiratie hierover is te vinden in de brochure De basisfuncties mantelzorg in de praktijk.

Werk maken van stevige informele zorg.
Kortom; om serieus werk te maken van stevige informele zorg is meer nodig dan een kaasschaafmethode langs de AWBZ. De beperking van de pakketmaatregel zal waarschijnlijk niet de laatste krimpmaatregel zijn in de AWBZ. Daarmee is het belang van aandacht voor mantelzorg onderstreept. En alle betrokken partijen moeten hun specifieke verantwoordelijkheid daarin nemen.

MANTELZORG IS ‘HOT’.

maandag, mei 10th, 2010

‘Hot’, voor veel politici en andere moraalridders, die de inzet van mantelzorgers misbruiken om bezuinigingen in de zorg door te voeren onder de leus ‘Welzijn Nieuwe Stijl’.
En ‘hot’ omdat juist in mantelzorgondersteuning geïnvesteerd moet worden, waardoor de totale zorg uiteindelijk goedkoper wordt.

Hypocrisie.
Veel politici en andere moraalridders prijzen de mantelzorger bijna de hemel in. Mantelzorgers en ook vrijwilligers in de zorg worden geroemd om hun ‘doenersmentaliteit’, doorzettingsvermogen, onvoorwaardelijke inzet en motivatie voor de zorg van chronisch zieken en gehandicapten. Die politici en andere moraalridders schuiven mantelzorgers en vrijwilligers in de zorg naar voren als de grote voorbeelden voor de nieuwe visie van ‘Welzijn Nieuwe Stijl’. ‘De mensen moeten niet zo afhankelijk zijn van de overheid’ en ‘moeten meer zelf doen en voor elkaar zorgen’. ‘Dat bevordert de sociale cohesie in de samenleving’.
Deze mooie woorden worden echter gebruikt als vlag om gewoon ordinair te bezuinigen in de zorg, waardoor de belasting van de mantelzorg alleen maar toeneemt. Hier is dus sprake van een schandalige hypocrisie.
Voor veel chronisch zieken/gehandicapten thuis wordt de tijd 5 jaar terug gezet, maar ze noemen het ‘vooruitgang’ onder de leus ‘Welzijn Nieuwe Stijl’.
Vrijwilligers kunnen stoppen met hun werk of ander vrijwilligerswerk zoeken.
Een mantelzorger stopt niet, ook al wordt de zorg zwaarder door bezuinigingen, want hij zorgt voor een dierbare naaste om wie hij geeft.
De mantelzorger staat niet vooraan met hulpvragen. Mantelzorg speelt zich af in de beslotenheid van de privésfeer. Een overbelaste mantelzorger raakt vaak in een isolement en wordt dus niet opgemerkt.
Makkelijke prooi voor misbruik door de dames en heren politici en andere moraalridders.

Mantelzorgondersteuning.
‘Maar we hebben toch de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO), waarin het vierde beleidsterrein de gemeenten de verplichting geeft om mantelzorgers te ondersteunen?’ ‘Dus mantelzorgers worden ondersteund!’
Dit jaar hebben we al voor de vijfde keer een Nationale Mantelzorglezing. Jaarlijks komen prachtige rapporten en statistieken uit over mantelzorg en mantelzorgondersteuning.
Zo ook de tussenevaluatie van de WMO door het Sociaal Cultureel Planbureau. Maar het was iets te optimistisch dit jaar. De praktijk leert namelijk anders, zoals blijkt uit evaluaties van ouderenbonden en Mezzo, de belangenorganisatie van mantelzorgers en vrijwillige inzet.
De WMO biedt alleen kaders met minimale (soms vage) verplichtingen. Gemeenten kunnen, afhankelijk van het budget, dat ze willen inzetten, de WMO minimaal of uitgebreider uitvoeren.
Toegespitst op de ondersteuning voor mantelzorgers betekent dit dat er gemeenten zijn die (nog) niet verder zijn gegaan dan invulling van de minimale eisen. En dat is soms zelfs discutabel. En er zijn gemeenten die meer budget willen/kunnen inzetten en inventiviteit tonen.
Gevolg is dat er een grote ongelijkheid is tussen gemeenten in de ondersteuning van mantelzorgers. De ondersteuning begint bovendien te laat, namelijk als er al sprake is van overbelasting.
En de drempel naar de steunpunten is te hoog.
Door tekortschietende wetgeving wordt het werkende mantelzorgers bovendien bijna onmogelijk gemaakt om op een goede manier werk en zorg te blijven combineren.

Als we het belang van mantelzorg niet werkelijk erkennen, doorgaan met bezuinigen zoals het nu gaat onder die leus ‘Welzijn Nieuwe Stijl’, de ongelijkheid in de mantelzorgondersteuning tussen gemeenten blijven dulden en de rechten van mantelzorgers niet beter wettelijk vastleggen, dan worden mensen juist steeds afhankelijker gemaakt van de professionele en intramurale zorg.
Vereenzaming van ouderen zal toenemen, evenals de overbelasting van mantelzorgers.
Mantelzorgers zullen zelf ook een beroep gaan doen op zorg, omdat ze ziek worden.
Mantelzorgers die naast de zorg ook nog een betaalde baan hebben, de werkende mantelzorgers, zullen meer verzuimen van het werk, wat tot kostentoename in de bedrijven leidt.
Het beroep op vrijwilligers neemt toe (dit is nu al zichtbaar), maar er is een groot tekort aan geschikte vrijwilligers. Bovendien mogen vrijwilligers geen handelingen verrichten op de terreinen van Persoonlijke Verzorging en Verpleging.
De zorg zal alleen maar duurder worden, omdat chronisch zieken/gehandicapten noodgedwongen meer een beroep zullen gaan doen op bijvoorbeeld opname in verzorgings-/verpleeghuizen en ziekenhuizen.

Kansen.
Mensen willen best voor elkaar zorgen of het nu als vrijwilliger of als mantelzorger is.
Dat werkt alleen positief voor de ‘sociale cohesie in de samenleving’ als het zorgen voor elkaar ook echt mogelijk wordt gemaakt.
We moeten een andere aanpak kiezen.
We moeten ons wel realiseren dat zo’n 80% van de thuiszorg nu gedaan wordt door mantelzorgers. En, hoewel het vanzelfsprekend moeilijk is om te berekenen, we moeten ons ook realiseren dat de totale mantelzorg in Nederland een economische waarde heeft die in de vele miljarden euro’s loopt (huidige schattingen tussen 4 en 7 miljard euro).
Maatschappelijk en economisch is mantelzorg een kostbaar bezit.
Er staan weldegelijk goede plannen in rapporten en er worden goede dingen gezegd in een dergelijk Nationale Mantelzorglezing, maar ze worden niet uitgevoerd.
Op 3 juni 2010 is de 5e Nationale Mantelzorglezing in het teken van ‘Naast en met elkaar’ over de samenwerking tussen de formele en informele zorg. Dit geeft bijna een warm gevoel.
Vorig jaar was de titel van de Nationale Mantelzorglezing, die door dr. Rinnooy Kan (voorzitter SER) werd uitgesproken, ‘Mantelzorgers onmisbaar kapitaal voor onze economie’. ‘Zij (de mantelzorgers) hebben meer aandacht en ondersteuning nodig: ten bate van henzelf, maar ook van de mensen voor wie zij zorgen en de arbeidsorganisaties waarvoor zij werken. En uiteindelijk komt dat de hele samenleving ten goede’, zei Rinnooy Kan. Hij spitste zijn verhaal toe op de werkende mantelzorgers, maar het geldt voor allemaal.
Het is vanzelfsprekend schandalig dat getornd wordt aan de belangen van chronisch zieken/gehandicapten en hun mantelzorgers. Alleen al daarom moet de huidige ontwikkeling stoppen.
Maar bij mantelzorg speelt ook een maatschappelijk en een economisch belang.
Investeren in mantelzorgondersteuning werkt juist op termijn positief en levert dus juist kansen op!
De gevolgen van goede mantelzorgondersteuning t.o.v. de huidige ontwikkeling zijn:
1. de mantelzorger kan zijn zorg langer en beter volhouden;
2. de kwaliteit van de mantelzorg zal toenemen;
3. de mantelzorger kan zijn werk en de zorg naar voldoening van alle partijen goed combineren (de werkende mantelzorger is in feite de best gemotiveerde werknemer die een bedrijf kan hebben);
4. aan de vraag van de chronisch zieke/gehandicapte om zolang mogelijk thuis verzorgd te worden door zijn naaste wordt tegemoet gekomen;
5. de vraag naar professionele thuiszorg, die vanzelfsprekend duurder is dan mantelzorg, zal relatief afnemen;
6. de vraag naar de dure intramurale zorg zal relatief afnemen;
7. het zal de kwaliteit van de samenwerking tussen formele en informele zorg ten goede komen;
6. het maatschappelijk belang van de sociale cohesie in de samenleving zal werkelijk gediend zijn.

Slimme politici zullen nu misschien bedenken om toch maar grof op de zorg te bezuinigen en daarnaast de mantelzorgondersteuning iets op te pimpen, want die mantelzorgers gaan tòch wel door, die leveren die zorg tòch wel.
Niet alleen Mezzo, maar ook veel mantelzorgsteunpunten, hebben inmiddels duidelijk gemaakt dat de mantelzorg nu al overbelast is, ‘de rek is er uit’.
Als verbeteringen in de zorg en efficiënter werken leiden tot een goedkopere zorg dan is dat goed, als het maar niet leidt tot lastenverzwaring van de mantelzorger.

Wat gaat die goede mantelzorgondersteuning kosten?
Zeker minder dan de economische waarde van de mantelzorg op dit moment.
De kosten van mantelzorgondersteuning zijn aanzienlijk lager dan de kosten van de formele zorg die nodig zou zijn als mantelzorg wegvalt. Het werkt als een vliegwiel: met relatief geringe investeringen in ondersteuning kan mantelzorg de grote betekenis voor de samenleving behouden.

Wat is eigenlijk goede mantelzorgondersteuning?
Oftewel onder welke voorwaarden kan mantelzorg goed gedaan worden?
Dit is een onderwerp apart, dat ik met de groep Mantelzorg van deeljezorg.nl verder hoop uit te werken.

10 mei 2010
Arjen Kuiper, beheerder groep Mantelzorg.